We zijn er!
Nou ja in Hong Kong dan. Wat een megastad. Vliegreis verliep aardig, geen permanente afsluiting van de bloedsomloop, alleen slapen is geen optie. Als je daarna hier aankomt weet je niet wat je meemaakt. Ik heb al foto na foto geschoten. En een nieuwe lens zit er ook wel in hoor Han )serieus de helft hier'',
Verder merk ik dat met een enorm gebrek aan slaap mijn irritiatiegrens wat verlaagd is. Het overschot aan Mandarijn Chinees om me heen (volstrekt onbegrijpelijke intonatie') helpt ook niet. Daarbuiten wordt je in de winkelstraten ook dooreen enorm aantal Indiers aangesproken, die je een tailored suite willen aansmeren of een Rolex.Op een gegeven momentviel een Engelsman toch uit tegen zo´n kerel.... Zijn witte kuiten liepen zelfs rood aan. Het lag dus gelukkig niet aan ons. Wat meer... Chinezen zijn erger dan Amerikanen qua waarschuwingsbordjes. Om over smetvrees maar niet te praten+ de railing van de trap heeft een bordje met de frequentie van schoonmaken aan zich hangen en overal zie je de oh zo bekende mondkapjes. Ja zei eric nog: 'Zoveel mensen op zo´n klein gebied, daar wordt je ook paranoia van',
We gaan even wat eten. Die geuren hier zijn echt waanzinnig. Ik denk dat we allebei tonnetje rond zouden worden als we hier zouden wonen. Ontbijt of lunch, ritme is weg, maar ik zeg maar zoeen dim summetje kanaltijd tussendoor. En zon op je hoofd helpt. Ook tegen korte lontjes en te weinig slaap. To be continued...
Reacties
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}