Bondi beach - Kings Cross

Dinsdag laatste dag. Op weg naar Bondi Beach. Eric heeft zich vanmorgen nog even door een Chinese masseur onder handen laten nemen, want hij kon zijn nek nauwelijks nog bewegen. Daarna de bus gevonden en voor $ 4,20 de man op weg naar Bondi beach. Nou Manley was leuk, maar Bondi is alsof je de Zuid-Franse stranden oploopt. Groot, mooi en nou ja.... Echt strand!

De zon was weer enorm fel en het water enorm koud, dus Eric heeft nog een moedige poging gewaagd, maar ik ben in mijn Australische roddelblad gedoken. Na anderhalf uur waren we wel weer klaar met zand en zon en zijn we even op een terrasje gaan zitten. Ineens zag ik ze! Een enorme vis uit het water, kwamen er een paar walvissen voorbij! We hoorden dat die aan het migreren zijn met hun jongen en wij zaten daar gewoon te kijken hoe ze om de paar minuten uit de zee sprongen. Echt waanzinnig! Al die mensen om ons heen en niemand die het zag, behalve de tafel naast ons en het meisje dat daar werkte.

Eind van de middag de bus weer terug genomen naar Paddington en vanaf daar door een paar woonbuurten naar Kings Cross en Darlinghurst gelopen. Nou we zijn eruit als we dan hier zouden moeten wonen, dan hier graag. We hebben onze kantoren al uitgezocht, tegenover elkaar, zodat we kunnen zwaaien, gezellig. Toen nog vanuit Kings Cross naar het hotel gelopen en dat waren de laatste kilometers.

De kuiten, billen en bovenbenen zijn volledig in de kramp geraakt deze vakantie, maar dat heeft hoop ik ook zijn voordelen gehade naast al dat lekker eten en drinken. Voor vanavond nog een half flesje Penfolds bewaard en dat was het. Morgen naar huis. Ongelofelijk.

Volgende keer Sydney (want die gaat nog komen geloof me) wordt het geen hotel maar een appartementje. We zijn trouwens allebei een beetje van slag dat we weggaan. Nou dan heb je wel een hele leuke plek te pakken. En als we terugkijken vinden we de hele vakantie echt geweldig. We lopen nog steeds arm in arm, en de camper, het Kakadu park en de camping safari waren helemaal iets dat we nooit hadden willen missen. Zo niet iets voor ons, dachten we en kijk nou toch eens. De steden waren ook echt geweldig om te zien, maar voegt in principe weinig toe aan alles wat je al gezien hebt in je leven. Dat komt ook door het gebrek aan historie denk ik, buiten de geschiedenis van de Aboriginals, wat een discussiepunt op zich is natuurlijk.

Hier in Australië zijn vooral de mensen en de manier van leven af en toe iets waar je wel wat van op wilt steken. Mensen leven hier nog niet zo langs elkaar (Sydney misschien buitengelaten, want in zo'n wereldstad gaat het vaak vanzelf),maar zelfs daar valt het mee. In het Noorden is het weer heel anders dan het Zuiden (No worries en G'day zijn volledig normaal in het Noorden zeg maar, dan weet je het wel). Maar ook dat maakt het een gaaf land. Nou het wesmn nog, weer iets om naar uit te kijken. De gebieden waar misschien twee kippen en een kameel wonen, zijn er genoeg. De verdeling van mensen over dat enorme continent blijft bizar. Ze leven met de engste dieren, maar ook met prachtige natuur en ze zijn zo enorm trots op hun land. Dat is wel heel mooi om te zien. Iedereen kan er uren over doorgaan, dat is in Nederland vaak wel anders.

Gisteren stonden we bij een wegwijzer in Kings Cross. Op dat momente stonden we ruim 16000 km van huis en 16000 km van New York. Toch jammer dat het zo ver weg is, maar dat maakt het eigenlijk ook wel heel speciaal.

Nu naar huis, en ook dat is ook fijn. Nog even de lange vliegreis door waar Eric zich al enorm druk overmaakt. Maar dan kijken we ook terug op een onvergetelijke reis!

Manley Beach - Fisch market

Maandagochtend en op weg naar Manley. Op de boot klaarde het al op en alle foto's maar weer opnieuw gemaakt maar dan met zon. We vroegen ons nog af hoeveel foto´s er zouden zijn van de Harbour Bridge in Sydeny.

Iemand een idee? Naar Manley gaat heel Sydney in het weekend (vandaar dat wij de maandag hadden gepikt). Of je opeens in een soort badplaats terecht komt, maar dan kom je net uit hartje Sydney (15 minuten met de boot). Dat maakt deze stad zo gaaf. Je hebt een wereldstad, overal prachtige stranden, buurten waar je alleen maar blij doorheen kunt lopen, parken, ferries. Ik geloof dat Sydney heeft gewonnen. Zelfs van Londen en New York. Je ziet hier ook zoveel mensen van over de hele wereld... niet zo gek. Ook al heel veel Nederlanders gezien die hier duidelijk even werken. En eerlijk is eerlijk, wij zouden het zo doen. Een jaar hier wonen, lijkt me een feest.

Vanuit Manley beach zijn we naar rechts gelopen naar Shelly Beach. Aanrader! Je komt op een heel klein strandje, waar je onder een boom lekker ligt te dromen onder een zonnetje (waar ik overigens enorm van verbrand ben, want we waren allebei echt alles vergeten van zonnebrand tot bikini, die hadden we namelijk al onder in de koffer gestopt'. Wat een droomplekje, ook daar wonen gewoon mensen! Als je die huizen ziet met een uitzicht op zee en strand, dat je dan wakker wordt met die branding onder je raam, wat een feest.

Daarna zijn we doorgegaan door naar de Fish Market in Darling harbour. Iedereen zat lekker buiten zijn visje op te eten, die je binnen kon uitzoeken bij alle gigantische zaken, omringd door minstens zulke irritante meeuwen als in Scheveningen en een verdwaalde nog wat vogel. Teruggelopen naar de haven en via de ferry weer terug naar Circular Quay onder de brug door, zodat we nog even ons hotel op de foto konden zetten (ja je moet een reden hebben natuurlijk).

Maandagavond wilden we weer naar 'onze thai', en geloof me, we huppelden bijna bij het idee aan de Duck Salad, is ie dicht tot vrijdag! Een drama, hoe krijgt ie het voor elkaar om net nu renovatie te gaan doen. Avond is verder gelukkig toch nog goed gekomen, maar weer een reden om terug te gaan.

Zondag - Regen en de Zoo

Het weer is nou niet echt ideaal, beetje bewolkt en 23 graden. Als wij weggaan woensdagkomt de zon, dat wordt ons elke ochtend ingewreven door het weerbericht. Vandaag wilden we die gorgeous men and women gaan bekijken op Bondi Beach, maar.... Het regent! Dan maar zo met de ferry naar de Zoo en dan zien we wel.

Zoals Eric al zei het regent en blijft voorlopig ook wel regenen. Hij kan het vaak mis hebben, maar dit had ie piekfijn in de gaten. Veel meer dan de Zoo konden we ook eigenlijk niet doen, maar als je dan eindelijk je koala's ziet ben je al snel blij.

Eerst langs de straatartieste waar we gisteren van weg waren geslopen. Ze herkende ons gelukkig niet (ze was nogal dwingend moet je weten). Toen naar de Ferry, de eerste van velen. Jammer dat er niet overal ferries naartoe gaan, want ik ben echt fan. Binnen 15 minuten sta je aan de overkant van de haven bij de Zoo met het mooiste uitzicht over Sydney.

Zondagavond naar Surry Hills gegaan met de taxi ook nog even rondlopen. Wel normaal meer een zakenbuurt, dus de helft van de zaken was dicht, maar wel leuk om nog even te zien. Veel 'succesvolle' typjes die buiten op de terrasjes zaten. Terug hadden we een Vietnamese taxichauffeur, toen Eric het briljante plan kreeg om over de brug te rijden, werd ie helemaal enthousiast. Gaaf hoor, eigenlijk rij je over een snelweg en zie je vrij weinig, maar toen we onder de pylon aan de andere kant stonden met al die lichtjes voor je, een plaatje. Hopelijk morgen geen regen!.

Sydney tot nu toe

Nou we kwamen aan in Sydney en we dachten allebei: 'Gaat niet meer'. Melbourne heeft ons serieus gesloopt. De kaart van Sydeney kwam over als een provincie, geen idee waar we alles moesten vinden en we waren allebei doodmoe. Als een stel bejaarden toch maar gaan lopen en via Sydney museum bij de Botanische tuinen uitgekomen. Die Sydniers zijn zelf helemaal weg van hun park en dat kun je zien ook. Het eerste bord dat we zagen stond alleen maar. Please walk on the grass, we also invite you to hug the trees and smell the roses! Hoe gezellig kun je het maken voor de mensen.

Een groep Japanners voor ons, stapten meteen het gras op en kwamen er ook niet meer vanaf! Het is echt een paradijs daar, waar je kunt lezen, zitten, rondlopen, picknicken, noem maar op. In een bepaald deel van het park hangen overal Flying Foxes in de bomen. Een soort vleermuizen die een megaplaag schijnen te vormen omdat ze alle bomen beschadigen. Ze zijn nu bezig ze weg te krijgen. 's Avonds vloog ineens een hele groep over, dus ik denk dat ze wat trucjes aan het uitproberen waren. Net een enge film waar je dan inzit.

Naar het Sydney museum geweest, waar je o.a. kon zien hoe ze de Harbour Bridge hebben gebouwd. Honderden foto's en oude documentaires hebben ze daar. Verder ook de geschiedenis over de eerste kolonialisten. Nooit geweten dat dezelfde William Bligh van Mutiny on the Bounty later administrator was geweest in Sydney. Ook weer een hele mooie fototentoonstelling: Smalltown van Martin Mischkulnig en Tim Winton. Foto's gemaakt door heel Australië van die typeische geïsoleerde en verlaten plekken in Australië. Het is grappig en af en toe triest.

Het aantal zelfmoorden in dat soort plekken ligt enorm hoog en depressiviteit is aan de orde van de dag. De fotograaf vond dat de lelijkheid van de omgeving (hoe alles gebouwd is ...) ook wel meegerekend mochten worden in de factoren die daaraan bijdragen. En inderdaad, je kijkt ernaar en wordt al triest.

Maar verder Sydney dus. We zitten zelf met het hotel in The Rocks. De plek is echt prachtig, noordelijkste puntje van de stad, we wonen zeg maar onder de Harbour Bridge, en om de hoek kijken we uit op de Opera house.

Die zien we dus echt in ochtend, middag en avondlicht ('s nachts slapen we meestal).

Zaterdag met de taxi naar Paddington market gereden en toen teruggelopen richting hotel. De Paddington mensen in Sydney vinden zich wel duidelijk een stuk beter en mooier dan de rest van Australië. Eric ergerde zich dood aan al die verveelde grietjes met grote zonnebrillen, jurkjes, grote tassen en zogenaamde hippie look. Ja ik vind ze prachtig, maar het is wel erg veel van hetzelfde en verder niet veel interessanter dan om even naar te kijken. Als ze gaan praten is het in 70% echt tenenkrommend.

Daarna Chinatown ingelopen voor een lekker soepje en daar zit je heerlijk onder de bomen, als de zon schijnt (denken we). De monorail nog ingeklommen, die hier overigen volledig voor nop is gebouwd en na 2 rondjes weer richting Hotel. Wat ze hier vooral missen is een goed tram of metrostelsel. De taxichauffeur vertelde dat ze overwegen de trams terug te brengen die ze zo vakkundig hebben gesloopt. Als ze dat gaan doen, wachten we even met langskomen denk ik. Maar daarna graag.

Gegeten in Sepia, de eigenaar heeft als chefkok by Tsetsuya's gewerkt en daarna in Hong Kong, dus we dachten dat is weer eens wat anders. Ongelofelijk lekker gegeten en prachtige zaak. Op de kamer nog even tickets geboekt voor maandag in het Opera House. We gaan naar God of Carnage: http://www.sydneyoperahouse.com/whatson/thegodofcarnage.aspx. We hadden van de Fransen tijdens de camping safari gehoord dat het een heel goed stuk moet zijn. Nou al zin in.

Laatste dagje Melbourne

Vanmorgen vroeg op en richting Victoria Market, eindelijk de vismarkt die Eric wilde zien. Nog groter dan in Adelaide, en we hebben meer groenten en fruit gezien dan een mens in een heel leven kan opeten.Dat soort market blijft echt een feest. Wat een chaos van mensen, lege dozen en etenswaren. Je vraagt je af waar het allemaal vandaan komt?!

Daarna zijn we doorgelopen naar Fitzroy de enige wijk die we nog wilden zien. Via Lygon street en de Carlton gardens, Gewoon te lopen dus. Fitzroy is een buurt waar ik zo zou willen wonen. Er loopt ook echt van alles rond en je kunt er de raarste zaken vinden, lekker eten, veel terrasjes, maar zonder die al te rijke mensen die je in Chapel Street soms wel ziet.

We hebben het huis ook al uitgezocht, kwamen namelijk een rij mooie huizen tegen, zo mooi!.

De ene helft volledig verloederd en de andere helft volledig opgeknapt. Moeten nog even nadenken welke we nemen en wat we hier ook alweer gaan doen. Anders hadden we bedacht dat Lila of Bas hier maar moeten gaan studeren. Komen wij wel op bezoek. Verder geen druk natuurlijk...

Na Fitzroy zijn we nog de Arcades en Lanes toer gaan doen. Tussen al die grote straten in Melbourne liggen echt de mooiste laantjes en promenades verborgen die je zo voorbij loopt als je ze niet weet te vinden. Veel leuker dan de winkelstraten zelf en je kijkt je ogen uit. ttp://www.thatsmelbourne.com.au/ is echt een goeie site als je Melbourne bezoekt, daar kun je hem ook op vinden.

's Avonds een echte Italiaan gevonden en Eric heeft de pizza quattro formaggi test gedaan. Hij was echt bijna beter dan La Lanterna. De man die ons hielp was uit Abruzzi en heeft Eric de hele avond als een verloren vriend op zijn schouders geslagen en zijn armen vastgepakt. Echte liefde, dat was duidelijk, maar wel erg gezellig.

Morgen op naar Sydney, laatste stop voor we naar huis gaan!

Melbourne - Dag 1

Vanmorgen de hoogtepunten in de stad langsgelopen. Eric had bij The Old Goal (oude gevangenis) twee tickets gekocht voor een award winning experience, nou dat was zeker een ervaring rijker. Mocht je meemaken hoe het was om gearresteerd te worden in het oude police watch house. Niks voor mij dus hè. Zo'n rollenspel waar je een half uur lang in vast zit. Ik kon hem wel wat doen, maar gelukkig zag ik Eric nog veel geïrriteerder dan ik met zo'n schreeuwende sergeant naast zijn oor ;-). Ik zou zeggen, kun je gewoon overslaan in Melbourne

De stad is echt mooi, indrukwekkende gebouwen en met een leuke uitstraling. Ik kan me voorstellen dat je hier heerlijk kunt wonen, het is ook één van de most livable cities van de wereld heb ik gelezen. Je hebt echt alles wat je maar wilt, veel parken, prachtige winkels, musea, theater, buitenbuurten met allemaal hun eigen sfee. Zeg maar wel een wereldstad alleen dan van de gemoedelijke soort.

Met de tram naar St. Kilda's beach gegaan, een soort vervallen Scheveningen als Brighton, je kunt zien dat het vroeger prachtig was, maar nou alleen maar vieze eettenten en lelijke reclameborden.

Snel weg dus en naar St. Kilda's village. Veel leuker al. Toen (met onze Metlink card, ja Bren OV) allerlei trams in en uiteindelijk bij Chapel street gekomen in het bebied Windsor en langs Church street naar het noorden gelopen. Nou... dat is dus echt leuk! We waren allebei meteen verkocht. Na nog een kilometer waren we het wel echt zat. Je loopt ongezien de hele dag door en we hadden ineens geen zin meer. Dus weer een tram in en in het hotel lag Eric meteen in coma naast me en ik ging even de foto's uitzoeken. En Sydney is nog groter! Mijn god.

Vanavond weer met de tram naar Lygon Street, het Little Italy van Melbourne. Erg gezellige buurt, het leek alleen kilometers vanaf het centrum, bleek later aan de tramlijn te liggen die we hadden genomen. Je kunt het schijnbaar ook lopen J. Terug bij de tram hadden we het zoooo koud terwijl al die Australiërs voorbij liepen op open slippertjes, korte jurkjes aan, T-shirts. Dat zijn echt die Britse genen hoor. Die mensen missen een gevoelsprikkel. Nog even naar de jazzclub gezocht en eindelijk kon ik hem vinden. Helemaal zoals het hoort, zo'n achteraf laantje met een podium omringd door een zwaar velours gordijn en van die artsie fartsie mensen. Vroeger (sprak ze) zou het blauw hebben gestaan van de rook. Mag nu niet meer hè, dan denken we het er maar bij. De band die optrad was nog goed ook (CD zit in de koffer), maar daar zitten was op zich al leuk. Twaalf uur thuis, echt dolle boel. Morgen weer een dag Melbourne.

Cup Day!

Melbourne Cup day. Gisteren begon het toch te spoken. Satelliet TV viel uit midden in onze film, dus lekker vroeg naar bed met boek. Vanmorgen tweede deel van de Great Ocean Road, duidelijk ook het leukste deel. Je rijdt vlak langs de oceaan en overal vind je surf beaches en plekken waar je even koffie kunt drinken of gewoon op het strand kunt zitten. Het waaide echt enorm, de surfers hadden het zwaar. Meesten waren het nog aan het leren volgens mij.

Aangekomen in Melbourne meteen een uur voor The Race. We zaten helemaal verkeerd in the Docklands waar het alleen maar waaide, maar verder eigenlijk niks te doen was. De race gezien (denken we), konden we in ieder geval meepraten.

Echt iedereen hier zet wel geld in en volgens mij af en toe ook echt grof geld, want later kwamen we het heel veel zuchtende en steunende mensen tegen. Good day? No not really (rollende ogen) Lost money? (zucht en geknik). Later weer de stad ingegaan, waar we bij Flinders Station stellen tegelijk terug zagen komen vanuit het stadion. Je weet echt niet wat je ziet. Iedereen probeert eruit te zien als een adellijk Brits stel, met jurkjes, te hoge hakken en heel veel hoedje. Vooral de vrouwen hadden verschrikkelijk hun best gedaan. De resultaten weken nogal af, van echt te ordinair tot prachtig mooi. Maar vooral iedereen was gezellig en op straat en niemand scheen last te hebben van de luttele 17 graden, want het was feest.

Wel echt supergezellig. Later nog een beetje rondgelopen, gegeten bij een Chinees, waar we kwart voor 8 binnenkwamen en kwart over 8 weer buiten stonden. Nog nooit zo raar en snel gegeten. Alles werd in willekeurige volgorde op tafel gegooid en wat het was... och dat zullen we nooit weten. Tot 's avonds laat zag je overal nog de jurkjes en pakken rondlopen, alleen er waren al aardig wat hoge hakken uit, die liepen nu op blote voeten. Ik vond het eigenlijk al enorm knap dat ze er 5 meter op konden lopen zonder hun enkels te breken.... !

Great Ocean Road - Apollo Bay

Vandaag de Great Ocean Road. Ons navigatiesysteem gaf al meteen aan dat we over 13 km rechtsaf de Great Ocean Road moesten opgaan. Nou na dat zo'n 15 keer gezegd te hebben bleek dat we pas na zo'n 60 km ook echt de zee zagen. Je voelt je toch bedrogen zeg!

Om de 300 meter een bruin bord met scenic lookout plekken, dus bij de tweede had ik al door dat er onderhandeld moest worden, want zoals Eric zei, het is allemaal dezelfde zee en die rotsen zijn alleen een beetje anders gevormd....' Dus.

Nummer drie waren de Twelve Apostles, goed gegokt, want inderdaad het mooist. Het zijn er trouwens nog maar 11, er is er eentje ingestort in 2001. Omdat het weer zo heftig was (regen en veel wind) vond ik het nog veel mooier dan de standaard plaatjes. Het was bijna mistig van de druppels en door de hoge golven die op de rotsen sloegen. De de zon half door de wolken maakte het nog mysterieuzer.

Verder weer waanzinnige gebieden waar we doorheen zijn gereden, je zou wel honderd award winning foto's kunnen maken, als je 1 een beetje aanleg hebt en 2 de puf om steeds de auto in zijn achteruit te zetten. Het klinkt vreselijk misschien, maar ten eerste is het echt overal bijna bijzonder en je rijdt echt wel kilometers hier. Ik heb het dus maar opgeslagen ergens in mijn geheugen. Meeste kans dat het ooit weer bovenkomt. We vinden het hier allebei erg op Ierland lijken. En jullie weten daar zijn we ook nog al weg van. Overal schapen, kalfjes (toen dacht ik nog als zo'n koe nou ineens naar Nederland wordt gehaald, zou ze dan weten dat het weer bijna tijd is voor een kalf?). We hebben hier alles al gezien, vandaag nog een leuke toevoeging rondom Apollo Bay lijkt het Zwitserland. Tot je de ander kant opkijkt en opeens de Grote Oceaan aan je voeten ziet liggen.

We zitten in een appartement iets hoger op de heuvel waar het door gebrek aan wind zelfs 19 graden is. Beneden zien en horen we de oceaan en de houtblokken liggen klaar voor de open haard. Ik zit nou buiten te typen en Eric heeft al een fotosessie gedaan met een rode papegaai.

Heerlijk hoor even geen hotel,motel of B&B. Hapje erbij, straks de BBQ aan (the barbie) en dan is mijn avond goed. Eric heeft net omzichtig de gasflessen met de buren omgewisseld, die van ons is leeg. Tel daar nog drie filmkanalen bij op, volstrekt geluk. Enige nadeel is de missende sfeerverlichting. Het lijkt wel of in Australië de spaarlampen al verplicht zijn. Toch eens googlen.

Een klein smetje we kregen net breaking weather news. Dat is meestal niet het beste nieuws. Van woensdag tot dinsdag windstormen en regen in Sydney (Word geeft trouwens als suggestie voor Sydney Schijndel, vind ik nou niet echt heel intelligent). Ga zo de musea maar even uitzoeken en de bikini's vast wassen. Dat weer en wij hier in Australië is een verhaal apart. Leuk hoor dat het allemaal zo uniek is, maar had dat volgend jaar lekker gedaan.

Morgen dus naar Melbourne, tijdens de Melbourne cup. Echt een enorm gebeuren (iedereen heeft ook een vrije dag in Victoria).Eerst verschijnt iedereen uitgedost in pakken en jurken en hoedjes (Engels zeg maar) op de races om daarna nog meer alcohol naar binnen gieten dan normaal en 's middags dan ook iets minder fris vertrekken als ze aankomen. De rest van de stad doet mee (Cup Carnival noemen ze dat en kleden zich als de rich and famous). We gaan het vastleggen. Met dit weer zal het wel meevallen, ze waaien in ieder geval iets sneller om J.