Vandaag is Bas jarig; de man is 17 jaar geworden en voor de 2^e keer is het mij gelukt om op zijn verjaardag op vakantie te zijn. Uiteraard hebben we al gebeld en gaan we het later ruimschoots goed maken, maar ik voel me toch een beetje een lul; sorry grote vriend!

Vandaag begon met goed nieuws van de verhuurder: I've got good news, you have been upgraded. In plaats van een klein Ford Transitje nu een enorme Ford voor 4 personen. Met een inrichting als een 5 sterren hotel, maar met klein nadeeltje dat El liever niet rijdt in zo'n bak. Maar goed geen probleem; ik ben gek op rijden.

Dus vandaag 250 kilometer door het meest bizarre gebied gereden, dat we ooit hebben gezien. Het weggetje, want meer was het niet, gaat kaarsrecht door een gebied vol krokodillen, riviertjes, droge vlaktes, merkwaardige vegetatie en enorme termieten kastelen. De tegenliggers zijn meestal enorme vrachtwagencombinaties met 3 of 4 aanhangers; zeg maar een soort trein. El heeft het aangedurfd een keer uit te stappen en zo'n termieten gebeuren gefotografeerd.

Eindelijk een kampeerplaats gevonden en het drama kon vol aanvangen. El zou wel even het zonnescherm uitklappen; niet echt onbelangrijk in deze waanzinnige temperatuur tegen de 40 graden. Kortom handleiding erbij en de klus kon worden geklaard. Na een half uur vloeken en bijna onze eerste ruzie te hebben gehad hebben we er maar een handige volledige getatoeëerde uranium mijnwerker erbij gehaald; voordat hij ‘m bijna van onze prachtige camper rukte hebben we ‘m maar voorzichtig verteld dat we het erbij zouden laten. Morgen maar even bellen met de verhuurder.

Tja en toen binnen verder; El pakt wederom vol goede moed de handleiding om het gigantische 2 persoonsbed in ons liefdesnestje in elkaar te zetten. Maar ook die maar weer na een hoop gevloek aan de kant gegooid; je kunt het bed onmogelijk in elkaar zetten zonder dat je woorden als Square Squabs, level balbs en under rounders kent. Dus vanavond slaapt er 1 beneden en de ander op de bovenverdieping; jazeker we hebben een trapje naar het panoramadek. Karretje is slechts 3 meter 40 hoog.

Even keken we elkaar aan en dachten beiden; kamperen dat is eigenlijk helemaal niets voor ons en droomden allebei van de waanzinnige resorts die we de laatste week hebben bezocht. Maar we blijven vol goede moed proberen; de heerlijk T-bone steaks ligt nu in de marinade en we gaan zo lekker koken; ben benieuwd welke drama's zich daarbij gaan voltrekken. Maar dat horen jullie vast later wel. Zou mij niets verbazen als die klere camper afbrandt. Goede nieuws is wel dat we de koelkast uitermate goed hebben gevuld en we zitten we nu aan heerlijk glaasje wijn.

Zojuist wel begrepen dat het gebied rondom onze soort van camping in de fik staat; we zien er niets van maar buiten is het enorm rokerig. Belooft ook al niet veel goeds; ik ga in ieder geval niet in een riviertje schuilen, dat schijnt hier niet echt bijdehand te zijn.

Morgen vast weer een nieuwe fantastische dag; nu gaan de T-bones in de pan en ben ik niet meer aanspreekbaar.

Overigens geniet ik geweldig van dit waanzinnige land met naar mijn mening geweldige inwoners.