Even aan mijn blog werken in de tent. Hoe ik hier lig is echt een giller. Een lampje op mijn hoofd om de toetsen te zien, een opwindlamp naast me en ik lig op één van de twee bedden met slaapzak die hier instaan. Verder nog een tafeltje en veel woestijnzand om ons heen.

Vandaag naar Uluru (Ayer's rock). Daar moesten we vanmorgen wel vijf uur voor opstaan. Toen Eric's telefoon begon te piepen, stond ik al slaapdronken met mijn shampoo in de hand bij de douche.... Was het een sms van Theo. Kon gelukkig nog even slapen J

Daarna 6 uur gereden in een 'soort' bus, met Gavin onze Engelse gids en Markus die de Duitse Leute onder zijn hoede nam. Zes uur lang door een soort landschap dat je geloof ik toch wel een soort woestijn kan noemen. Af en toe een verdwaalde koe en wat road houses, waar mensen kunnen overnachten en bijtanken qua benzine en eten.. Veel van dit gebied is Aboriginalgebied en de mensen die er werken zijn in dienst van de Aboriginals. In Alice Spring vertelde Gavin, zijn de meeste overheidsbanen in het leven geroepen om voor de Aboriginals te zorgen. Veel Aboriginals werken niet, want krijgen geld van de overheid dat helaas door heel veel wordt uitgegeven aan drank en drugs. Waarom ze er niet meer stoppen, vroeg Eric. It's an industry now, zei Gavind, they can't stop it. Bizar toch als je er over nadenkt. Een Shell station onderweg verkoopt odourless petrol, zodat ze de benzine niet gebruiken om te snuiven. Ook Gavin was het niet eens met de manier hoe de regering het aanpakt met de Aboriginees (moet je dus zeggen i.p.v. Aboriginals). Je kunt volgens hem culturen niet dwingen te veranderen. Hij gaf aan dat normaliter de ene cultuur dingen overneemt van een andere cultuur die ze aanspreken. Zo krijg je af een geleidelijke integratie. Nu wordt het bijna door de strotten geduwd. Ze moeten veranderen, maar willen niet. Ik ben het daar wel mee eens, het heeft niets met ontwikkeling en modernisering te maken. Het zijn twee culturen die gedwongen worden samengevoegd.

In ieder geval is het vooral Aborignal land waar we doorheen reden. Toen we langs Ebenezer road house reden, vertelden ze dat de Aborignals eigenaar zijn van het road house, maar in hun cultuur bestaat een soort ongeschreven wet die zegt dat alles wat van de één is ook van de ander is (geen eigendom - napadjie - napadjie). Makkelijk genoeg werd dus het eten, drinken en de benzine gewoon meegenomen zonder te betalen. Dat werkte dus niet. De eigenaren besloten een blanke beheerder in dienst te nemen, en dat werkte dus wel, probleem opgelost, zelfs zo goed dat ze het volgende road house ook hebben gekocht en nou zo'n 12000 hectare grond hebben, zo groot als België. Kijk dat is toch weer slim.

Rond één uur waren we bij het tentenkamp. Weet je nog vroeger introductieweek, nou zoiets, maar dan ben je nu 42. Toen we het terrein opreden, merkte Eric nog op: 'Besef je wel dat we net in een tentenkamp zijn aangekomen met een groep Duitsers!' Te leuk natuurlijk.

Lunchen ging ook heel onhandig, er werden allerlei kratten met eten uitgepakt, zonder dat iemand wist hoe of wat. Bleek dat je een soort corfee had, tafel ging dekken en dan wat groeten snijden en eet u maar. Als ik sommige van die hoofden zie, was het niet wat iedereen zich ervan had voorgesteld J.

Vanmiddag dan naar Uluru, je hebt echt nog nooit zoiets gezien. Een enorm groot stuk rode rots dat uit de grond verschijnt. Je kunt eromheen lopen, dat is een tocht van 7-8 km. Als je daar loopt en beseft dat je 15000 km van huis bent gereisd, en nog eens 6 uur in een hobbelbus hebt gezeten om rond een rots te gaan wandelen midden in Australië, is het erg grappig. Na ongeveer driekwart van de wandeling, trok de lucht ineens dicht en begon het enorm te donderen en te flitsen, zoals gisteravond in Alice Springs. Klein verschil, het begon nu ook nog hard te regenen. Dat geloof je toch niet!!! Staan we daar voor de legendarische Sunset van Ayer's Rock, is er een regenstorm van hier tot ginder.

Het schijnt hier trouwens serieus bijna nooit te regenen. Het verhaal gaat dat dit stuk land ooit heel goedkoop verkocht werd aan twee boeren, omdat het nooit regende. Nadat ze hun vee gaan halen, kwamen aan bij hun land en het regende. Dolblij natuurlijk, overtuigd dat het grote geld binnen zou komen.... daarna heeft het zeven jaar niet meer geregend J. Er kwamen na een uur al watervalletjes naar beneden, alleen daarvoor kwamen al groepen tegelijk aanrijden.

Nu dus in de tent, het regent nog steeds. De BBQ moet nog aan en we gaan zo eten. Het heeft wel iets zo in het donker met alleen een paar lichtjes om ons heen. Hoop dat het gezellig wordt. Dat horen jullie dan morgen.