Oh wat een feest, we mochten vandaag om vier uur opstaan. Ik verslikte me toch even in mijn stukje worst, toen ik dat hoorde. Daar zijn ze wel goed in bij Connections Safari tours, alle verrassingen houden ze tot het laatste moment geheim.

De groep hebben we al aardig geanalyseerd, er zijn vier Oost-Duitsers die Markus hebben ingehuurd, omdat ze echt geen Engels spreken. Verder nog 3 Fransen, 3 Zwitsers, 2 Nederlanders en verder alleen maar Duitsers.

Gisteravond nog met Gavin om het kampvuur gezeten, maar met zo'n tijd in je hoofd zit je toch niet echt lekker meer. Half 11 naar bed gerend. Vanmorgen viel het best mee eigenlijk. Eerst richting Kata Tutja, daar de sun rise gezien van Uluru en Kata Tutja, nou echt hoor alle foto's kon je zo weggooien. Eric had meer succes met de Lumix en heeft nog een boeiende documentaire gemaakt van de eerste zonnestralen (ik zou hem bijna uploaden, maar ben bang dat het toch niet overkomt). En ik ga toch die LOI cursus digitaal fotograferen maar eens afmaken. Daarna naar Kata Tutja en daar de Valley of the Winds wandeling gedaan.

Echt mooi, nog mooier dan gisteren Uluru. Je mag die wandeling alleen doen als het minder dan 36 graden is, dus die tijden snappen we nu wel, want om 10 uur is het al zo verschrikkelijk warm. De vliegen waren weer lekker aanwezig, maar de vliegenwisser van Eric (een houten stokje dat hij heen en weer beweegt voor zijn gezicht met een ernst die bijna ontroerend is).

Terug naar kamp, lunchen en weer onderweg naar het de volgende camp site. Deze lag in de buurt van Kings Canyon waar de volgende wandeling zou zijn. Eric op zijn Quad tocht weg in de bush en ik naar het zwembad. Stel je er niet teveel van voor, want na 5 minuten was het wel klaar door alle mieren die er zaten. Gavin was intussen op een enorm vuur aan het koken in grote ijzeren pannen, waar de kolen onder en op worden geschept. Lekker!! Ja je begint na 2 van die dagen echt alles te waarderen. Met de Fransen gesproken die uit Perpignan kwamen. Het was hun honeymoon, alleen dit strafkamp hadden ze niet helemaal op gerekend. Zij op haar mooie leren all stars en hij op gympen, dat was geen doen op die wandelingen. Hun lot was dan ook te wachten op de parkeerplaats tot wij allemaal terugzijn en dat dus in die 40+ graden. We hadden het echt met ze te doen, zeker toen bleek dat als wij weer naar ons hotel gingen, zij nog een fijne avond bij een Aboriginal stam mochten doorbrengen..., ze hadden de vierdaagse tocht geboekt (dom dom dom).

Daarna nog een tijdje met Harm gesproken, een Duitser die een tijdje in Venlo had gewoond en perfect Nederlands sprak. Had ooit overwogen naar Melbourne te verhuizen voor zijn werk, maar niet gedaan. Nu was hij met zijn vrouw voor de zoveelste keer aan het rondreizen in Australië en duidelijk niet de laatste keer.

Hoera, morgen uitslapen, half vijf opstaan en dan naar Kings Canyon.

Markus vond dat ik buiten moest slapen en ik vond het ook. Eric besloot toch maar in de tent te slapen (iets met wind en stof). Daar lig je onder al die sterren, verder compleet donker en je hebt geen idee wat er verder allemaal om je heen gebeurt. Best spannend en toen alleen maar zo mooi. Weer iets wat ik nooit had willen missen.