Vanmorgen dus naar Kings Canyon. Je moet je voorstellen dat al die rotsen waar wij overheen klimmen en klauteren, allemaal honderden miljoen jaren geleden zijn ontstaan omdat er door wat gerommel in de aarde hele lagen omhoog werden geduwd. Sommige rotsstukken hebben dezelfde afdruk die je ziet in de branding van een zee, van die gegolfde ribbels, daar stroomde dus ooit een zee overheen. Australië was vroeger als ik het goed begrepen heb een binnenzee. Dde omliggende bergen brokkelden langzaam af in het water en werden later weer omhoog gestuwd tot wat het nu is. Dat was mijn beknopte uitleg van het Australië outback landschap.Vragen? Geen vragen!

Het is wel echt indrukwekkend, overal die rotsen die omhoogkomen. Overal de rode kleur van het stof en verder vooral uitgestrekte vlaktes vol kleine boompjes, gras en vooral dorheid.

Kings Canyon was echt nog mooier dan de vorige twee wandelingen. Je loopt zo'n drieënhalf uur door de gekste opstapelingen op een hoogte waar mijn maag van ronddraaide. Miek je zou gek geworden zijn. Dat hier geen 10 toeristen per dag naar beneden donderen is voor mij volstrekt onbegrijpelijk. We waren met zijn vieren. Gavin als onze gids, samen met het enige Franse meisje dat wel goeie schoenen had meegenomen (de andere twee Fransen zaten natuurlijk weer op de parkeerplaats) en wij. Maakte het op zich al leuk. De duitsers huppelden met zijn 17-en achter die arme Markus aan.

Gavin wist in ieder geval weer veel mooie verhalen te vertellen over planten, dieren en hoe de Aboriginees vroeger leefden. Eric bleef maar zeggen hoe ongelofelijk mooi de natuur toch in elkaar zit (hoewel hij na vandaag geen rood steentje meer kan zien, zo is het natuurlijk ook wel). In dit gebied werden bijvoorbeeld alleen Boemerangs gebruikt die niet terugkwamen. Zokonden ze de poten te breken van kangoeroes bijvoorbeeld. Als ze namelijk meteen gedood zouden worden, waren ze niet meer eetbaar tegen de tijd dat ze bij hun kamp aankwamen. Die beesten werden dus meegesleept , dagen achter elkaar voor ze werden gedood. Goed verhaal ook voor een vegetariër.

Die gidsen werken hier vaak maar een paar maanden, ten eerste om de belachelijke werktijden (ze moeten nog vroeger opstaan dan wij, dus ik begrijp het volkomen), ten tweede wordt het slecht betaald en vooral door reizigers gedaan die geld moeten verdienen voor het volgende traject op hun route. Ze krijgen wel een hele training voor ze zelfstandig een groep mogen leiden. Gavin moest binnenkort naar Aboriginal university, omdat hij blijkbaar nog niet alle plantjes en oude gewoontes uit zijn hoofd kende. Zoals ie zelf zei: 'Well that might be interesteing, not something you ever thougth you would be attending...', daarna kwam nog even zijn rare gnuivende lachje. Gavin is erg grappig, wel een beetje vreemd maar grappig.

Op zo'n wandeling moet je trouwens een liter water per uur meenemen. Je tilt je dus een ongeluk aan flessen water. In die hitte hebben gidsen al te vaak mensen met een heat stroke. Je drinkt ook zo 3 liter water en hoeft niet te plassen. Volgens Gavin, die regelmatig als een hysterische aan het slangetje van zijn watertank lurkt, mag je nooit dorst hebben en is het pas goed als je wel regelmatig moet plassen. Hij schijnt er in ieder geval heilig van overtuigd, de bijgeluiden zijn enorm.

Lunch was in het meest ongezellig resort waar je maar terecht kan komen. Overal tourbussen die bij zo'n buitenkeuken lunch staan uit te stallen of worstjes op de BBQ's leggen. Wat hier een geld verdiend wordt aan tours is echt ongelofelijk. Alleen al in Alice Springs rijden de bussen constant op en neer. Zo'n primitieve camping safari, betaal je zo 300 AU$ voor (ongeveer 200 Euro), en dan 22 mensen. En aan het eten geven ze het niet uit hoor. Big business in ieder geval.

Als laatste verrassing nog een soort safari met onze 4WD bus 2 uur over een onverharde gravel road te rijden op zoek naar paarden, kamelen, kangoeroe (wie wist dat je kangoeroe zo schreef?), wilde koeien en alles wat er verder nog rondloopt in het wild. Achterin was het echt verschrikkelijk, paar keer loos alarm ook. Ik kreeg ineens enorm de neiging heel hard 'Und jetzt kommen die Kamelen' te roepen. Een gepaster moment kun je je toch niet voorstellen.

In Hermansburg uitgeruild met een andere bus en om half 6 eindelijk weer in Alice Springs. Klaar voor de volgende stap. We hadden dit serieus nooit willen missen. Na drie dagen in zo´n groep als iedereen zijn draai heeft gevonden, is het eigenlijk wel heel leuk. Gavin en Markus waren ook echt leuk en een paar dagen in zo´n tent met helemaal niks om je heen. We zouden het zo weer doen. Je loopt rond in een gebied dat je nog nooit hebt gezien op tijden die je normaal niet meemaakt en roept constant, oh wat is het hier mooi. Morgen naar Adelaide waar het nu 15 graden is, kleine temperatuurshock. Ik balen, Eric blij. Die is nu na al het andere ook echt klaar met die hitte en is overtuigd dat ie toch ergens een kleine heat stroke heeft opgelopen. Avontuur gedaan, over de helft en nu naar het Zuiden. To be continued...