Het is leuk hoor zo'n trein, maar slapen ho maar. Ons romantische diner met Olga heeft Eric al beschreven. Verder een dramatische nacht, gelukkig maakte het ontbijt weer veel goed. We zaten met een Australiër uit Sydney die de halve wereld al heeft afgereisd. Hij was ook een maand in Antarctica geweest, toen ik vroeg waarom Antartica (een terechte vraag vond ik zelf), zei hij alleen maar. 'What could be a better way to learn about Antarctica'. Ja daar kon ik even niks tegenin brengen tussen mijn cornflakes door. Hij was organist van de Sydney cathedral en echt zo'n man waar je uren naar kunt luisteren, nu bezig met een treintocht door zijn eigen land.

Verder een Duitse mooie dame, volgens mij ruim in de zeventig die met die Gruppe meereisde. Echt zo'n stijlvolle dame met een jong hart, die verliefd was op Sydney en verder bij alles wat ze had gezien had echt niet meer wist waar het was geweest. She loved Bavaria, en zoals zei het vertelde, zou je er bijna een keer naartoe gaan.

Oh en wat hoor ik, zijn we eindelijk van de krokodillen af, stappen we zo weer over op de spinnen. In Adelaide hebben we de redback, een zusje van de black widow, met een rode rug. En in Sydney een spin die gewoon aanvalt. Onze tafelgenoot wist te vertellen dat ze als ze aanvallen op hun achterste poten gaan staan en dan springen. Ik werd ter plekke niet goed. Hij had er (om ons gerust te stellen) maar twee gezien in zijn leven en ééntje had het niet overleefd. Hij was net zijn grasrand aan het trimmen.... 'What a stupid move to attack me when I'm armed'. Je snapt het al duizenden stukje spin vlogen door de lucht. Mooi verhaal, maar ik ben er niet geruster op geworden.

Om half 1 in Adelaide, hotel midden in de stad, maar wat een cultuurshock. Vanuit die volstrekt uitgestorven outback met vrindelijke mensen, opeens weer in een echte stad. Druk, lawaai, allemaal gehaaste mensen die je echt niet allemaal gedag kunt zeggen (ja dat doe je in het noorden J ). En de temperatuur. Het is hier dus 20 graden koeler en vooral ik ben helemaal van slag. Sydney schijnt op het moment zelfs in een soort permanente regenstorm te zitten. Geen mooie beelden, duimen dat het opknapt volgende week.

Verder is Adelaide zo op het eerste gezicht een leuke stad. Eindelijk weer wat oude gebouwen (eind 19^e eeuw is oud hier) en hoogbouw maar niet hoger dan misschien 20 verdiepingen.

Studentenstad, scheelt ook, vind ik altijd gezellig en een universiteit waar je zo naar toe zou gaan. Ik heb ook nog nooit zoveel backpacker hostels gezien, hier kun je echt goedkoop op vakantie met je rugzak. Echt hoor als je de kans krijgt, gaan! Na school, tussen de studie, tijdens je saaie of leuke baan, maakt niet uit, echt gewoon doenl Het is een land om weken, maanden in rond te reizen.

Wist je dat je in elk hotel en of camping een wasserette hebt, dat geloof je toch niet. Zoals Bill Bryson zegt hoe kan zo'n enorm land toch zo georganiseerd zijn (hoewel ik niet weet of hij naar de wasserettes refereerde).

Wat wel echt erg is hier, is dat 1 op de 2 Australiërs echt te dik is, maar dan in de trand van, dat ze zich alleen nog waggelend kunnen voortbewegen, zo dik.In restaurants krijg je hier echt driedubbele porties, maar buiten gaat alles over afvallen, op radio, tv, posters. Eerlijk is eerlijk, je kunt hier ook moddervet worden als je wilt, want ze weten wel wat lekker eten is, maar het is denk ik wel volksziekte nummer 1 hier.