We zijn eindelijk weg uit Pomonal, langs Ararat (of zoals Eric gisteravond zei, we hebben bijna de afslag Pomerol richting Arafat gemist... toen moest ie echt even slapen denk ik).

Vanmorgen nog met Graeme over alle borden hier gesproken (ik ga echt ooit een coffeetable book uitbrengen van bordjes, published by Haynes denk ik). Elke keer als we weer zo'n bord zien staan, rijden of lopen we er al heen, even checken wat we nu weer niet mogen of waar ze ons nou weer voor waarschuwen. Volgens Graeme zijn ze er alleen ter indekking, maar de Australiërs zelf 'Can't really be bothered'. Verder nog over de bosbranden, je beseft helemaal niet dat je in hetzelfde gebied zit waar je op het nieuws naar kijkt vol rook en ellende. We lost two lives, en wij zaten een beetje met onze bek vol tanden....

Nu naar Port Fairy, de omschrijving van ons motel zegt niet meer dan dat er voldoende parkeerplaats is en de wegbeschrijving dat we door landbouwgebied richting de mooie kuststrook gaan. Ik denk dat we dus maar even moeten afwachten. Hopelijk is er internet.

.....

Nou we zijn er en het is nog mooi ook zeg, wat zeg ik; denk Robe maar dan echt leuk. Hier rijden we rond langs huizen, sprookjes zijn het. Veranda's, langs het water, omringd door bloemetjes, je kijkt je ogen uit. In het motel nog een Nederlandse vriouw ontmoet die hier al 30 jaar woont, erg leuk mens. Je hoort trouwens nog steeds meteen als iemand Nederlands is hier, of ze hier nou 1 of 30 jaar wonen. Port Fairy is trouwens in 1946 ook helemaal ondergelopen, net als in Zeeland als je die foto's ziet. Kijk maar.

Het is vandaag opeens weer 15 graden, begon net ook nog te regenen. Eerst Fish en Chips in de beste zaak van Victoria gegeten. Ze stonden echt in de rij voor die vette bagger. We zijn nog misselijk! De middag hebben we dus eigenlijk een beetje binnen doorgebracht, dan maar de was gedaan hoewel ik volledig in paniek drie keer langs een soort mini vogelspin moest naar het washok. De derde keer toch Eric maar geroepen die door de pocket reader heen besloot dat het geen mooi beest was. Het spijt me, maar hij is opgeofferd voor mijn spinnenfobie. Dagje lekker huiselijk is trouwens ook wel eens lekker hoor, want ik merk dat we allebei moe zijn van die enkele nachten her en der. We slapen ook niet echt lekker en dan zit je 's ochtends in de auto al breeduit te gapen. Gisteravond maar lekker gaan eten en dat is goed gelukt. En geeft toe dan maakt het toch ook niet uit of het 15 of 25 graden is?!