Zondag - rustdag

Vandaag is een rustdag. Behalve de was niet veel gedaan eigenlijk. Werden vanmorgen pas om kwart voor 10 wakker. Het is nu officieel, Eric is volledig het bewustzijn van tijd kwijt. Kan aan de stand van de zon liggen (hoewel ook hier daget het in het westen Han), of de volledige ontspanning, deze vijf weken komen we ben ik bang regelmatig te laat (in dit geval bij het ontbijt).

Vanmorgen een stukje gelezen over de wurgvaren.... Interessant plantje. Schijnt zich als een parasiet om een boomstam heen te wikkelen en met zijn wortels de toevoer van zuurstaf af te sluiten, waardoor de boom sterft. Misschien een leuk idee om een stekje mee te nemen voor de buren ;-)

's Middags nog even naar Port Douglas, maar daar was verder niet veel bijzonders, behalve prachtige uitzichten over het water en veel feestende Australiërs. Wel gezellig

Great Barrier Reef

Vandaag naar het Great Barrier Reef. Hoe het toch mogelijk is, ik weet het niet, maar Eric was weer als laatste bij de bus. Gebrek aan ritme en horloge denk ik!

Maar onbelangrijk natuurlijk, want de dag was echt zo gaaf (hoewel Zeeland ook echt leuk is hoor Bren). Onze tocht ging met Ocean Sprit Cruise, of je gaat met één van de andere 50 aanbieders, ik denk niet dat het uitmaakt. Rond 11 uur kwamen we aan bij het rif (bijna twee uur varen op een catamaran), eigenlijk meer een heel klein zandstrand midden in het rif, van waar je kon duiken en of snorkelen. Eric had per ongeluk zijn astmatische allergie opgegeven (meer de medicatie) op het aanmeldingsformulier voor duiken en hop hij mocht niet meer mee naar beneden. Dan maar mee met Shane, onze marinebioloog die koraal, zeekomkommers en andere Reef dingen van de grond plukte enin onzehanden duwde, met een enorm enthousiasme.We kwamen ook nog langs een heel stuk oud en dood rif, dat tijdens de laatste cycloon naar boven was gekomen. Groeit nu weer nieuw rif op. Om er tussendoor te zwemmen is echt prachtig.

Na de lunch zijn we zelf nog een snorkeltoer gaan maken. Resultaat een pijlstaartrog en een anderhalve meter onder het zand verscholen vis met drie vinnen. Heel mooi, maar we zijn wel met rassé zwemslag naar het strand teruggesnorkeld om even na te vragen wat het was: A shovelnose ray (vrij vertaald een schoffelneusrog). Completely harmless to peopel, ja tis goed. Maar eerst even zeker weten natuurlijk.. Mocht je willen weten hoe zoiets eruit ziet, kijk even bij de links: Eastern Shovelnose Ray.

De hele dag veel wind, dus vooral in de ochtend kwamen de papieren zakjes tevoorschijn. We waren omringd door een groep Japanners van rond de 18 denk ik, die werkelijk als een soort Michael Jacksons probeerden hun lelieblanke huid tegen de zon te beschermen. Mijn inschatting was dat bruin worden 'not done'is in Japan. Vesten, hoeden, handschoenen, handdoeken, alles werd over zich heen gelegd. Intrigerend volk.

Vanavond weer gegeten in Trinity Beach, iets meer (zeg maar 1000% meer) leven dan in Kewarra Beach. Zelfde meisje dat ons bediende, bleek uit Groningen te komen. Was wel grappig.Zeker omdat Eric als geboren Groninger haar accent niet herkende ('Goh jouw Nederlands is wel erg achteruit gegaan zeg...' Eh Eric dat is Gronings).

Nu in bed, bruiloft op het strand is net afgelopen gelukkig, kunnen we weer naar de golven luisteren. Oh en als iemand Casper spreekt. Ze draaien hier ook 'By the rivers of Babylon'! Kwam net nog voorbij.

Kuranda en verder niet veel...

Vannacht hoorden we de zee 100 meter verderop. Oh ja en vanmorgen toen de zon begon op te komen, een Australische haan, tenminste dat was mijn inschatting. Klonk in ieder geval groter dan een merel, maar ik ben niet zo'n (Ellen) vogelaar natuurlijk.

Een uur later zaten we rechtop in bed... regen. Maar niet zo'n Hollands buitje, maar echt alsof de hemel openbrak, een paar zwembaden vol naar beneden gooide en toen weer ophield. Prachtig was het! Je moet je voorstellen dat we hier in een houten huisje zitten, vlakbij Kewarra Beach, om ons heen alleen maar bomen en palmen. Eigenlijk weet ik niet of je je dat kunt voorstellen J

Straks naar Kuranda, cable car omhoog en de trein terug: http://www.kuranda.org/.

(tussendoor lekker lezen op het strand)

Oh nee toch niet, trein was te laat en alles zou al dicht zijn. Dan maar even naar Trinity beach. Dat noemen ze toeristisch, zo´n klein (maar prachtig) strand kun je toch niet toeristisch noemen? Uiteindelijk met de auto naar Kuranda gegaan, alle winkeltjes waren dicht (god dank). Zelf rondgewandeld in het Regenwoud en toen nog langs de Barron Falls naar beneden. Toen we terug kwamen, rechtstreeks naar het strand, waar we de vrijdagavond houtovenpizza konden bestellen uit ... dit is pas vakantie. Al met al een goeie dag.

Oh en in Australië zeggen ze: G'day to you i.p.v. Hello of Good morning. Je hebt breakie [brek-kie] en cappie [kep-pie] i.p.v. breakfast en cappuccino en that's okay i.p.v. you're welcome. Even dat jullie het weten.

verder gelezen dat Australië een klasseloze staat is.Dat maakt het zo waarschijnlijk zo leuk. Vinden we allebei trowuens.

Morgen naar de Great Barrier Reef: ik denk dat ik ga snorkelen, Eric zeker!

Eerste dag Australië (of wat we ervan mee hebben gekregen)

Cairns dus

Het doel van de reis: Australië

We zijn allebei zo moe van de tweede nacht niet slapen dat we er heel eerlijk niet veel van meekrijgen nog. We zijn aangekomen, hebben de auto opgehaald en zijn vanuit ons huisje meteen naar het strand gegaan om daar na anderhalf uur lekker aangebakken weer af te komen. Factor 30 is hier niet voldoende. Geloof me zelfs Eric smeert zich in met factor 30, dan weten de meesten het wel.

Op het vliegveld een grote Australiër met een kunstbeen, natuurlijk afgebeten door een haai. Hoef je ons niet uit te leggen.

Palmbomen,strand en zee, echt heerlijk. We hoorden dat we ook nog in zee mochten zwemmen, omdat de jelly fish pas in november werden verwacht. Nou maar hopen dat ze zelf ook even op de kalender kijken! Zwemmen was echt zalig en inderdaad niets gezien.

Vanmiddag nog even naar Cairns gereden voor extra zonnebrand, insect repellant en after sun voor de verbranding te kopen. Het is een rare stad. Een mengeling tussen Amerikaanse buitensteden,, allemaal vrijstaande houten huizen met schutting en tuin eromheen. Toen we dachten we moeten nu in de buurt komen, waren we al aan het einde. Geen hoogbouw, alleen lange straten met overdekte stoepen, vol met winkels en restaurants, alles wat je nodig hebt is voorhanden.

De mensen zijn echt zoals je hoopt. Relaxed, aardig, makkelijk, humor en maken zich echt nergens druk om. Dit is natuurlijk pas dag 1, maar toch!

Vooral voor jongeren is het walhalla, iedereen loopt hier rond of ze zo op een surfplank gaan springen. Ze hebben allemaal iets stoers in doen en laten, maar ook hoe ze eruit zien. Midden in het park is een open 'swimming laguna' waar mensen in het park liggen te picknicken, rond badderen (echt mooi zwembad hoor) of hun eten op de gratis gas BBQ's gooien. Ik had al ergens gelezen, Australiërs werken hard, maar het draait om de vrije tijd en naar het strand gaan. Het lijkt ook echt zo te zijn.

Verder geen spannende dingen, beesten, belevenissen, morgen proberen we weer normaal te functioneren, eerst slapen.

Hong Kong de luxe - tweemaal graag

Dus je zegt, ok doe die Hong Kong city tour maar. Het is januari en de opwinding over je reis naar Australië is groter dan het besef waar je net ja tegen hebt gezegd.

Daar sta je dan 's morgens om half 9 met een sticker op je T-shirt (ze zijn echt gek op herkenningsstickers) in de lobby van het hotel. Eric moet nog even naar de wc. Op dat moment rent een klein vrouwtje naar binnen, drijft binnen 2 seconden de met blauwe stickers gemerkte groep naar buiten en weg zijn ze... en Eric nergens te zien.

Ingrijpen van (weer) de conciërge bracht ons toch nog naar de bus, waar Roger al op ons zat te wachten. Twintig jaar in het vak, dat werd meteen duidelijk door de waterval aan one liners en uitgekauwde grapjes die hij vanaf de eerste minuut door de microfoon begon te roepen. Binnen vijf uur wordt je bus in, bus uit gewerkt om zijn provisie op te hogen bij juweliers, markten en boottochtjes. Resultaat, één mooie foto die voor het uitzicht op Hong Kong. Je gunt ze ook een paar Hong Kong dollar en de photoshop brush was vakkundig gebruikt, complimenten!

Wel hebben we ook nog wat geleerd tussendoor:

1. In Hong Kong spreken ze Kantonees en geen Mandarijn. Maar het schrift is precies hetzelfde.
2. Als je in Hong Kong bent geweest, ben je nog niet in China geweest (ooooh???)
3. Appartementen van de sociale woningbouw in Hong Kong zijn soms niet groter dan 60 square feest (kan iemand dat nog even narekenen, maar wij dachten een derde van vierkante meters). De foto's laten een paar van die gebouwen zien.
4. 4% van de bevolking heeft een eigen auto, de rest reist voornamelijk met openbaar vervoer.
5. Er is maar 2% werkloosheid, maar wij weten waarom.... Structureel leuk aangepakt
6. 70% van Honk Kong bestaat uit vegetatie, 30% is bewoond.
7. Gezondheidszorg is onbetaalbaar. 60 HKD per dag, maakt niet uit of je ook behandeld wordt. Mocht je het al levend halen, stort je meteen ter aarde als je de rekening ziet.

Wat we zelf hebben geleerd?

• De hygiënemaatregelen zijn echt doorgeslagen. Eigenlijk zien ze hun medemens als een baal lopende bacteriën en virussen. Een enkel niesje lijkt voldoende om in een bak met ontsmettingsmiddel te worden gegooid.
• Echt niets kopen als er geen grote gele sticker met een Q op de ramen staat.
• Hong Kong is het gelukt op iedere mogelijke plek in de stad een shopping mall te bouwen. Van bekende winkels zijn er denk ik zo'n 20-30 filialen in de stad alleen. Loop weer een deur door en je ziet een shopping mall, arcade of iets in die richting.
• Vrouwen dragen tegen de zon een parasolletje, maar het mag ook een oude paraplu zijn.

Nou ja om een lang verhaal niet nog langer te maken; we vonden het erg gaaf om mee te maken, mensen zijn echt verschrikkelijk vriendelijk, gemeend of niet het blijft opvallend. De stad is enorm en je hebt zeker een week nodig om ongeveer alle delen te zien, veel verschil tussen rijk en arm en Chinees en Expats. Controle op de mensen is enorm betuttelend, maar ik denk dat alleen de toeristen dat nog zien.Wij waren in ieder geval wel klaar na twee dagen. Op naar Cairns....

Soho

Gisteravond naar Soho. Waarom is alles wat Soho heet toch meteen leuk? Londen, New York, nou Hong Kong ook al. Het enige dat wel gezegd moet worden is dat Soho niet Chinees is. Onze concierge zei het al. Soho is very expensive (en ik probeer nu heel hard niet velly expensive te schrijven, maar toch dus).erst met de star ferry naar de overkant van de rivier. Foto's proberen te maken met de nieuwe lens.Geen succes, maar dat zullen jullie wel zien.

Aan de overkant (Hong Kong City) ongeveer 30 roltrappen genomen. UIteindelijk kom je uit bij allerlei nauwe steil omhooglopende straatjes.a.k.a. Soho.Hier vindt je eigenlijk alleen zaken voor, ik denk, expats. Italiaans, Latijns-Amerikaans, Engels, Iers, Spaans, echt alle nationaliteiten. Bij een bar maar gevraagd of er überhaupt nog iets van een Chinees restaurant was. En ja hoor, om de hoek nota bene. Aardige vent die ons de weg wees. Aan de prijzen te zien verdachten we hem later de eigenaar te zijn, maar ook dat zou niet uitmaken, aangezien hij mijn complete cameratas hijgend achter ons aan kwam brengen. Eten was ook echt niet normaal zo lekker! Peet ik heb twee bossen koriander gegetenvanuit de wok en je weet echt niet wat je proeft.Met ook nog 3 witte wijn en een bolle buik in een taxi gestapt en allebei op de achterbank in slaap gevallen. Net op tijd wakker bij het hotel en heerlijk geslapen.

P.S. Om te vergelijken, de prijzen die je Op Koow lon betaalt zijn ongeveer een tiende (een portie dim sum = 1 euro)

P.S. 2: resultaat van Eric's avontuur was een gratis zonnefilter en daar willen we het verder niet meer over hebben...

Paranoia

Lekker gegeten en toen de andere kant van Hong Kong gezien, zeg maar het gewone Hong Kong waar de toeristen niet rondsjouwen met zakken vol met geld. Het mooiste wat Eric meteen opviel was dat de bouwsteigers hier van grote stokken bamboe worden gemaakt. Hier en daar een touwtje en wat ducktape en klaar ben je. Als mieren lopen ze over straat hier.... het lijkt alsof de hele dag auto's in en uit worden geladen. Overal lopen mensen half rennend met karretjes vol spullen tussen vrachtwagens en hun bestemming in. De vrachtauto's zelf blijven gewoon met draaiende motor wachten, waardoor je constant een soort 'generator' geluid hoort in deze stad.

En de waarschuwingsborden, het gaat echt te ver. Ik heb er een paar op de foto gezet die ik zo zal uploaden....het stelen van eenreddingsboei, het roken in het park, het diepe water in de visvijver!Ik weet zeker dat geen hond die borden nog opvalt, maar daar trekken ze zich in Hong Kong niets van aan.

Net voor de eerste keer opgelicht in een fotozaak. Niet heel erg, maar Eric was zo pissig, dat ie nu naar buiten is gestevend om eens verhaal te halen daar. Ik blijf als vrouwe achter in het onderkoelde hotel. Ik denk dat die kleine Chinees nog niet wist dat je Eric beter niet kan besodemieteren ;-). Daar houdt ie namelijk helemaal niet van!

Straks naar Hong Kong Island en dan vroeg naar bed denken we. Mogen we weer een sticker opplakken ter herkenning. Jottum.

To be continued...

We zijn er!

Nou ja in Hong Kong dan. Wat een megastad. Vliegreis verliep aardig, geen permanente afsluiting van de bloedsomloop, alleen slapen is geen optie. Als je daarna hier aankomt weet je niet wat je meemaakt. Ik heb al foto na foto geschoten. En een nieuwe lens zit er ook wel in hoor Han )serieus de helft hier'',

Verder merk ik dat met een enorm gebrek aan slaap mijn irritiatiegrens wat verlaagd is. Het overschot aan Mandarijn Chinees om me heen (volstrekt onbegrijpelijke intonatie') helpt ook niet. Daarbuiten wordt je in de winkelstraten ook dooreen enorm aantal Indiers aangesproken, die je een tailored suite willen aansmeren of een Rolex.Op een gegeven momentviel een Engelsman toch uit tegen zo´n kerel.... Zijn witte kuiten liepen zelfs rood aan. Het lag dus gelukkig niet aan ons. Wat meer... Chinezen zijn erger dan Amerikanen qua waarschuwingsbordjes. Om over smetvrees maar niet te praten+ de railing van de trap heeft een bordje met de frequentie van schoonmaken aan zich hangen en overal zie je de oh zo bekende mondkapjes. Ja zei eric nog: 'Zoveel mensen op zo´n klein gebied, daar wordt je ook paranoia van',

We gaan even wat eten. Die geuren hier zijn echt waanzinnig. Ik denk dat we allebei tonnetje rond zouden worden als we hier zouden wonen. Ontbijt of lunch, ritme is weg, maar ik zeg maar zoeen dim summetje kanaltijd tussendoor. En zon op je hoofd helpt. Ook tegen korte lontjes en te weinig slaap. To be continued...